Bir-birindən gözəl və mənalı sevgi şeirlərini sizlər üçün bir araya topladıq.

Mənalı Gözəl Sevgi şeirləri

“Sən və Mən” şeiri

Müəllif: Anar Bəylər

Həyata aid mənalı şeirlər toplusu

“Həyatın mənası” şeiri

Deyin, yaşamağın mənası nədir,

Nəyinsə eşqiylə vurmursa ürək?

Mənimçün o ömür bir əfsanədir,

Hardasa, kiməsə olmursa gərək.

Çox da ömür sürür üç yüz il qarğa,

Bayquşun şərqisi kimə gərəkdir?

Qiymətli olsa da hər inci sırğa,

Başqa mənası yox, yalnız bəzəkdir.

Niyə yaşayırsan, söylə,nə üçün,

Sovurmaq üçünmü ömrünü bada?

Yaşayan öləcək onsuz da bir gün,

Əməli qalacaq yalnız dünyada.

Heç zaman can atma şöhrətə, ada.,

Sürünmə parlayan hər cür daş - qaşa!

Ömrün bu dünyada qısa olsa da,

Sən qısa ömrünü şərəflə yaşa!

Müəllif: Eldar Həsrət

Ayrılmayaq şeiri

Xəyalın yanımda, sən uzaqdasan,
Hicranın yolları ömür qədərdir.
Bu yalqız axşamda yuvama baxsan,
Mənəm, xəyalındır, bir də kədərdir.

Gəl ört pəncərəni, qalaq üz-üzə
Bir sən ol, bir də mən, bir də gözlərin
Vüsal qərq olurkən hicran dənizə,
Ağ bir yelkən olsun o son sözlərin.

Bir sən ol, bir də mən, bir də dərdimiz
Ağlayaq doyunca gülək doyunca,
Baş-başa qaldıqca bu möhnətdə biz,
Döysün qapıları külək doyunca

Döysün, qoy açmayaq yorulsun külək,
Qəmli hicran qalsın qapıda dustaq.
Bir az vüsalınla çırpınsın ürək,
Sonra… Sonra yenə biz ayrılmayaq…

 Müəllif: Rəsul Rza. 

Ayrıldıq şeiri

Ayrıldıq, surətin itdi gözümdən,
Sandım, sifətini unutmuşam mən.
Bilmirəm bu nə sirr, yaxın- uzaqdan,
Səsin qulağıma anbaan gəlir.

Fikrimə gəlmirsə surətin bir an,
Səsin qulağıma bəs hardan gəlir?
Yığıram bir yerə bəzən fikrimi,
Sifətin yadıma çox çətin gəlir.

Səsin qulağımda cınlayan kimi,
Gözümün önünə surətin gəlir.
Səsə bu qudrəti tanrımı vermiş?
Səs də rəssam olub, rəsm çəkərmiş.

Müəllif: Bəxtiyar Vahabzadə

Ayrılmalıyam şeiri

Gözü yolda qalmamaqçün,

Sızlayıb ağlamamaqüçün

Artıq belə yanmamaq üçün

Səni unutmalıyam.

Səndən ümid dilənmədən,

Bundan belə əzilmədən

Səssiz-səssiz sezilmədən

Səndən ayrılmalıyam.

Müəllif:  Naməlum

Ayrılıq şeiri

Anlaşa bilmədik nə Sən, nə də mən,

Bəs niyə ürəyim yanan ocaqdır?

Əlvida ayrılıq deyil, Birdənəm,

Ayrılıq - əslində darıxmamaqdır.

Mən Sənə nə deyim?! O yol, o da Sən...

İntizar yolunun üzü gecədir.

Əlvida ayrılıq deyil, Birdənəm,

Ayrılıq - ümidlər can verincədir.

Demirəm bu eşqin önündə əyil,

Sevgi qəfəs deyil, azad olmaqdır.

Ayrılıq həsrətdən boğulmaq deyil,

Ayrılıq - onsuz da nəfəs almaqdır.

İndi əllərinin təsəllisi nə?

Özgə dodaqların dadı neCədir?

Əlvida ayrılıq deyil, Birdənəm

Ayrılıq - inadın tükənincədir...

Müəllif:  Arzu Hüseyn

 
Keçilməz dağları mən sənsiz keçdim şeiri

Keçilməz dağları mən sənsiz keçdim.
İndi bizi ayıran dağmısan, qadın?
Görürdüm gəlmirsən, qəm suyun içdim.
Bir xəbər eylə, sağmısan, qadın? 

Xəbərin olmadan heyrandım sənə,
Bir sənə aşiqdim, bir də Vətənə.
Boğazıma dolaşmış bağ oldun mənə,
İndi məni öldürən bağmısan, qadın? 

Ayrılıq həsrətin çəkdim hər gecə,
Xəyalını qururdum səndən gizlicə.
Necə öldürdün məni? Bilmirəm necə,
Qəlbimdə salınmış darmısan, qadın?

Boğuldum içimdə, səsim gəlmədi,
İtirdiyim xəyalın dünən gəlmədi
Neynədim sənə,niyə yazığın gəlmədi?
Baharı donduran qarmısan, qadın? 

Gəzirdim xəstətək yayı, payızı,
Dözərdim hər şeyə, çəkərdim nazı.
Dərdimi danışıb ağlatdım yazı
Xəstəni ağladan narmısan, qadın? 

Yanmamışdım bu qədər eşqin oduna,
Yandım hər sözünə, yandım adına.
Arada bir məni də salırsanmı yadına?
Kasıbı çaşdıran varmısan, qadın?

Müəllif:  Zamanlı Lamiyə

Nə Yazım şeiri

Nə yazım, ayrılıq nədir bilməzsən,
Nələr çəkdiyimi çəkənlər bilər.
Nə deyim, söz varmı dərdimə ölçü,
Sənsiz göz yaşları tökənlər bilər!

Sənsiz nədir Günəş, nədir qaranlıq?
Nədir günahımız biz ayrı qaldıq?
İşıqsız bir dünya yaşarmı artıq?
Gözünə qaranlıq çökənlər bilər!

Bəlkə sən anmadın mənim adımı?!
Bilməm xatirində yerim qaldımı?
Mən bir çiçək quşu - pozmam andımı,
Güllər bilməsə də, tikanlar bilər!

Müəllif: Əhməd Cavad

Ayrıldıq Şeiri

Xeyli vaxtdır ayrılmışıq yar ilən,
Gördük, amma tanışmadıq, ayrıldıq.
Qaldı canda gizli-gizli dərdimiz,
Bircə kəlmə danışmadıq, ayrıldıq.

Qərib-qərib durduq biganələr tək,
Soyuq-soyuq baxdıq divanələr tək.
Dönmədik başına pərvanələr tək,
Eşq oduna yanışmadıq, ayrıldıq.

Yarım saat bir arada qalmadıq,
Eşq atəşin canımıza salmadıq,
Yalvanban yann könlün almadıq,
Elə getdi, barışmadıq, ayrıldıq.

O zaman ki, aşnalığı tərk etdik,
Cüda düşdük, xeyli ciyər bərkitdik.
Aralıqdan könül quşun ürkütdük,
Bir-birilə qonuşmadıq, ayrıldıq.

Vaqif sevdi bir iqrarsız bivefa,
Bada getdi tamam çekdiyi cefa,
Görüşüben eyləmedik xoş səfa,
Qucaqlaşıb sanşmadıq, ayrıldıq.

Ayrılıq şeiri

Yenə bu şəhərdə üz-üzə gəldik,
Neyləyək, ayrıca şəhərimiz yox.
Bəlkə də, biz xoşbəxt ola bilərdik,
Bəlkə də, xoşbəxtik,
xəbərimiz yox.

Aradan nə qədər il keçib görən, -
Tanıya bilmədim,
məni bağışla.
Mən elə bilirdim, sənsiz ölərəm,
Mən sənsiz ölmədim,
məni bağışla!

“Ölmədim” deyirəm,
nə bilim axı, -
Bəlkə də, mən sənsiz ölmüşəm elə,
Qəbirsiz-kəfənsiz
ölmüşəm elə.

Bəlkə də, biz onda ayrılmasaydıq,
Nə mən indikiydim,
nə sən indiki, -
Ayrıldıq, şeytanı güldürdük onda;
Bu ilin
bu ayın
bu günündəki,
Elə bu küçənin bu tinindəki
məni də, səni də öldürdük onda.

…Sağımız-solumuz adamla dolu,
Qol-qola kişilər, qadınlar keçir.
Özündən xəbərsiz
ömründə min yol
Özünü öldürən adamlar keçir.

Keçir öz qanına batan adamlar,
Bir də ki, qan hanı?
Qan axı yoxdu.
Hamı günahkardı dünyada,
amma
Dünyada heç kəsin günahı yoxdu.

Bizsiz yazılmışdı bu tale, bu baxt,
Sapanddan atılan bir cüt daşıq biz.
Bəlkə bu dünyada
on-on beş il yox,
Min il bundan qabaq ayrılmışıq biz.

Halal yolumuzu dəyişib,
nəsə
Çaşmışıq, bir özgə yoldan getmişik.
Bəlkə min il qabaq səhv düşüb nəsə,
Minillik bir səhvə
qurban getmişik.

Dəyişib yerini bəlkə qış-bahar,
Qarışıb dünyanın şəhəri, kəndi.
Bəlkə öz bətnində
ögey analar
Ögey balaları gəzdirir indi.

Ömrüm başdan-başa yalandı bəlkə,
Taleyim başqaymış doğrudan elə.
O yoldan ötən qız
anamdı bəlkə,
Bəlkə də, oğlumdu bu oğlan elə.

Bu yalan ömrümdə
görən sən nəsən?
Bəlkə heç sevgilim deyilsən mənim.
Anamsan,
bacımsan,
nənəmsən,
nəsən?!..
Bircə Allah bilir, nəyimsən mənim.

Bizi kim addadar bu ayrılıqdan,
Çatmaz dadımıza
nə yol, nə körpü.
Ölüsən,
dirisən,
hər nəsən,
dayan!
Dayan, heç olmasa əlindən öpüm…

Deyirsən: “Ölüyəm, ölünü öpmə…”
Əlimin içində
soyuyur əlin.
Deyirsən: “Sən Allah, əlimi öpmə,
əlimdən, deyəsən, qan iyi gəlir…

Müəllif: Ramiz Rövşən.

 Axtarış sözləri: ayriliq seirleri,Ayrılıq şeirləri,Ayrılığa aid Şeirlər,Ayrılıq haqqında şeirlər,şeirlər,

Bilik Gününə aid şeirlər

1 Sentyabr Bilik gününə olunmuş bir-birindən gözəl 9 şeir

“Sentyabr” şeiri

Sentyabr gələndə

Çox sevinir uşaqlar.

Bilik günü yetişir,

Məktəbə gedir onlar.

 Müəllif: Zaur Ustac

  Böyük şair Səməd Vurğujnun Şeirləri

səməd vurğun şeirləri azərbaycan,səməd vurğun azərbaycan şeiri

“Ala Gözlər” şeiri

31 Dekabr Həmrəylik Gününə həsr olunmuş bir-birindən gözəl 9 şeir

Həmrəylik gününə aid şeirlər

“Birləşək” şeiri

Birləşək! Dünyada güclər birləşib,

Qalalar birləşib, bürclər birləşib.

Birləşib dünyada dili ayrılar,

Torpağı ayrılar, eli ayrılar.

Alıblar dünyadan öz haqlarını

Behişt eləyiblər torpaqlarını.

Birləşsin bizim də məskənlərimiz!

Qalaya çevrilsin ürəklərimiz!

Birləşsin ən güclü qollar, qələmlər!

İrəli atılan dəmir qədəmlər!

Birləşsin birləşib qala bilənlər,

Birləşsin birlikdə ola bilənlər!

Çaylar birləşəndə dənizə dönür!

Dənizlər düşmənə qorxunc görünür!

Dənizi içməklə qurtarmaq olmaz,

Dənizi ölümlə qorxutmaq olmaz!

Birləşmək hər yerdə iti silahdır,

Bütün haqlılara böyük pənahdır.

Birlik günəş dolu dirilik yolu,

Xalqın haqq yoludur bu birlik yolu!

Müəllif:Söhrab Tahir.

 

✍ Müəllif: Heydər Ələddinoğlu

Müjdə ver ulduza,müjdə ver aya,

Bu nə bir xəyaldır,nə də ki röya.

Eşitsin kainat,eşitsin dünya

Biz qalib ölkənin vətəndaşıyıq.

Düşmən hikkəsindən alışıb-yansın,

Bu üç rəngli bayraq hey dalğalansın.

Millətim özünü qoy xoşbəxt sansın

Biz qalib ölkənin vətəndaşıyıq.

Zaman səhvləriylə batdı günaha,

Tarix ümidini verdi sabaha.

İtən qürurumuz qayıtdı daha

Biz qalib ölkənin vətəndaşıyıq.

Sevincdən titrəyir həm göyüm,yerim,

Yarıb ürəyimi Sizə göndərim-

Siz Ali Baş Komandan,Siz ey əsgərim

Biz qalib ölkənin vətəndaşıyıq!

2️⃣ZƏFƏR GÜNÜN MÜBARƏK ŞEİRİ

✍ Müəllif: Elvin Elxanoğlu

İllərlə səbr edib dözdü bu xalqım,

Bilirdi bu həsrət bir gün bitəcək.

Qarabağ düşməndən azad edildi.

Azərbaycan, zəfər günün mübarək.

Bilsinlər şəhidlər, bilsin qazilər,

Tökülən o qanlar olmadı hədər,

44 gündə gəldi bu böyük zəfər,

Qarabağ bizimdir, hamı biləcək!

Azərbaycan zəfər günün mübarək!

Qanla tarix yazdı şanlı ordumuz,

Zəfərlə taclandı milli ruhumuz,

Özünə qayıtdı Cənnət yurdumuz,

Artıq Qarabağım çiçəklənəcək!

Azərbaycan zəfər günün mübarək!

Dastan yazdı hər zabitin,əsgərin,

Dağıtdı düşmənin postun, səngərin,

Qarşında diz çökdü mənfur düşmənin,

Hər zaman qarşında tir-tir əsəcək!

Azərbaycan zəfər günün mübarək!

Var xalqımın müzəffər sərkərdəsi,

Qılıncdan itidir onun kəlməsi,

Bəs eyləyər bircə kəlmə deməsi,

Dəmir Yumruq yenidən birləşəcək!

Azərbaycan zəfər günün mübarək!

Minlərlə şəhidlər, bunca qazilər,

Nə də gördüyümüz o faciələr,

Nə qədər üstündən keçsə də illər,

Heç vaxt yaddaşlardan silinməyəcək!

Azərbaycan zəfər günün mübarək!

Zəngilan bizimdir, Laçın bizimdir!

Kəlbəcər, Fizuli, Ağdam bizimdir!

Xankəndi, Xocalı, Şuşa bizimdir!

Düşmən birdə yuxusunda görəcək!

Azərbaycan zəfər günün mübarək!

Elxanoğlu deyir, gəlin səbr edək,

30 il dözmüşük, 5 il də dözək,

Yenə də düşmənlər ağıllanmasa,

Ordumuzu İrəvanda görəcək!

Azərbaycan zəfər günün mübarək!

3️⃣ SƏN QALİBSƏN AZƏRBAYCAN! ŞEİRİ

✍ Müəllif: Ağayeva Şəlalə Nadirqızı

Sənə zəfər yaraşır 

Bu gün hislərim yarışır

Sevinclə qəhər qarışır

Sən qalibsən Azərbaycan

Səmanda quşlar sevinir

Günəşin ayın sevinir

Qışında yayın sevinir 

Sən qalibsən Azərbaycan

Sevincdən nəfəs kəsilir

Göydən sanki nur ələnir

Hər yan üç rəngə bələnir

Sən qalibsən Azərbaycan

Vətənin yolu açıldı

Bağlanmış qolu açıldı

Dünyaya zəfər saçıldı

Sən qalibsən Azərbaycan 

Xarı bülbülün sevindi

Şuşanda azan verildi

Düşmənin yaman yenildi

Sən qalibsən Azərbaycan

4️⃣BU ZƏFƏRİN MÜBARƏKDİR, EY VƏTƏN ŞEİRİ

✍ Müəllif: Adilə Nəzər

Qış günündə üzdə çiçək açdıran,

Gecəmizə gün işığı saçdıran,

Yağıları el-obadan qaçdıran

Bu zəfərin mübarəkdir, ey vətən!

Səman geniş hey uçduqca uçasan,

Torpağını ana kimi qucasan,

Qələbənlə Qaf dağından ucasan,

Bu zəfərin mübarəkdir, ey vətən!

Olmaz imiş, sözdür, dostu düşənin,

Dostu aldı qəlbin "qəlbişüşənin",

Söylənəcək yüz il fəthi Şuşanın,

Bu zəfərin mübarəkdir, ey vətən!

Haqq deyənlər, haqq yolundan azdılar,

Tarix boyu sənə quyu qazdılar,

..Oğulların şanlı tarix yazdılar,

Bu zəfərin mübarəkdir, ey vətən!

Qürurluydu bu Qarabağ səfəri...

Bu torpağın hər oğlu, hər nəfəri,

Qanımızla qazanmışıq zəfəri,

Bu zəfərin mübarəkdir, ey vətən!

Şuşamızda dağlar başı dumanlı,

Daha bir də kimsə olmaz gümanlı,

Qazin rəşadətli, Şəhidin sanlı,

Bu zəfərin mübarəkdir, ey vətən!

Xarı bülbül gələr bu yaz, səcdənə,

Dursam min il, yenə də az, səcdənə,

Dayanıbdı bütün Qafqaz səcdənə,

Bu zəfərin mübarəkdir, ey vətən!

  5️⃣ AZƏRBAYCAN ƏSGƏRINƏ ŞEİRİ

✍ Müəllif: Adilə Nəzər

Ey adlı qəhrəman, adsız qəhrəman,

Qarşında yağılar diz çöküb titrər.

Şükür, sən tərəfə dolandı dövran,

Daha nə itirsə düşmən itirər.

Gözünü yummadın soyuq səngərdə,

Gecələr bizim də yuxumuz azdı.

Sən ey fateh oğul, sən ey sərkərdə,

Şəninə min dastan yazsam da azdı.

Haqq idi bayrağa içdiyin andın,

Əsrlik yolları qət etdin, əsgər.

Yeni tarix yazdın – zəfər qazandın,

Şuşa qalasını fəth etdin, əsgər.

Başın uca olsun, ay gözüm, canım,

Vüsala yetişdi könül sevdası.

Sayəndə güləcək Azərbaycanım,

Gəldi Qarabağın o xoş sədası.

6️⃣BU GÜN ŞEİRİ

✍Müəllif: Rahil Məmməd

Ey Şəhid anası, daha tutma yas,

Şükür, qiyamətə qalmadı qisas!

Zəfər müjdəsinə özün qulaq as,

Ordum yağılardan öc alır bu gün,

Bayrağım Şuşada ucalır bu gün!

Düşmən qapı-qapı düşüb sülənir,

Boynunda torbası yardım dilənir.

Başına göylərdən odlar ələnir,

Qısıb quyruğunu alçalır bu gün,

Bayrağım Şuşada ucalır bu gün!

Dünyaya səs salan bir ordu qurdum,

Xilasa səslədi Qarabağ yurdum.

Zirvələr fəth edir müsəlləh ordum,

Xalqın vəhdətindən güc alır bu gün,

Bayrağım Şuşada ucalır bu gün!

Bəsdir çəkdiyimiz qəm-qüssə, yetər,

Yeni tariximi yazmaqda əsgər.

Bu haqq savaşımız dillərdə əzbər,

Dostlar zəfərimə əl çalır bu gün,

Bayrağım Şuşada ucalır bu gün!

Yırtıcı, qaniçən vəhşiylə tənin,

Sonu şər toxumu əkib-biçənin!

Növrağımı görən mənfur düşmənin

Gənci də həsəddən qocalır bu gün,

Bayrağım Şuşada ucalır bu gün!

Səkkiz noyabrın bu şanlı günü,

Ali Baş Komandan verdi müjdəni:

“İti qovan kimi qovduq düşməni!”

Türk oğlu düşməndən bac alır bu gün,

Bayrağım Şuşada ucalır bu gün!

7️⃣BU GÜN ŞEİRİ

✍Müəllif: İmran Zərdablı

Hilallı ulduzlu şanlı bayrağın

Kölgəsi qovuşdu vətən daşına

Artıq ağlamağın səbəbi sevinc

Xoşbəxtlik qarışdı gözün yaşına

Tutub Fizulidən zəfər bayrağın

Muğamın ocağı Şuşaya qədər

Sancıb bəzəyərək vətən torpağın

Çaldıq haqq uğrunda şərəfli zəfər

Türkün ayaq izi dəyən torpağa

Qarışsa şəhidin qanı vətəndir

Üç rəngli bayrağın kölgəsi dəyən

Yurdun hər qarış hər yanı vətəndir

Vətən nə alınar, nə də satılmaz

Biz bizim olanı almışıq geri

Ordunun savaşı, haqqın zəfəri

Qələbən mübarək yurdun əsgəri

Qorxunu qorxutduq biz özümüzdən

Artıq qurd balası yurduna dönür

Bu yanda ədalət işığı yanır

O yanda nahaqqın ocağı sönür

Bitdi otuz ilin həsrət nəğməsi

Qələbə ordumun, zəfər xalqımın

Biz bir yumruq kimi ayrılmaz olduq

Bu haqq döyüşüdür şanlın ordumun.

 Payız şeiri 

Payız gəlib, küləklər

Gəzir yenə bağları.

Hər tərəfə sovurur

Saralmış yarpaqları.

Axıb gedir buludlar

Yenə də karvan-karvan.

Dərələri, dağları,

Bürüyür çiskin, duman.

Mərcan kimi qızarmış

Moruqlar parıldayır.

Ağaclarda qarğalar

Səs salıb qarıldayır...

Yağır güclü yağışlar,

Günlərcə vermir ara.

Almaz kimi şeh düşür

Bağçalara, bağlara.

Müəllif: Mirmehdi Seyidzadə

  “Payızın səyahəti” şeiri

Payız gəldi, quşlar köçdü,

Qalın meşə qaldı çılpaq.

Payız yeli heyvanlara

Xəbər verdi: – Yağacaq qar!

Çəpgöz ayı, yumru kirpi,

Yanlarında qara böcək

Dedilər ki, qış gəlməmiş,

Yuvalara enək gərək.

Müəllif: Mirvarid Dilbazi.

Qızıl Payız şeiri

Yenə gəldi qızıl payız

Hər tərəfə yağdı yağış

Quşlar köçdü isti yerə

Əsdi külək birdən-birə

Yenə gəldi qızıl payız

Çaxdı şimşək,qopdu tufan

Yağış yağdı buludlardan

uzaq qaldıq durnalardan.

Yenə gəldi qızıl payız

fərqi yoxdur oğlan ya qız

hər kəs gedir məktəblərə

elm, bilik öyrənməyə

Yenə gəldi qızıl payız

bitdi artıq qızmar hava

nur saçmayır günəş daha

təslim olub buludlara

Yenə gəldi qızıl payız

yenə gəldi qızıl payız

Müəllif: Harezmi

Payız şeiri

Buz göydən boylanır,

Solğun günəş sap-sarı.

Qəmli-qəmli keçirlər,

Durnaların qatarı.

Başa çatdı yay fəsli,

Yenə açdı mədrəsə,

Kilaslarda uşaqlar

Yenə verdi səs-səsə.

Külək əsdi qopardı

Yarpaqları budaqdan,

Bir parçası narıncı,

Bir parçası al-əlvan.

Nəfəsindən ağ yelin

Soldu çəmən, soldu gül,

Hicranından bülbülün

Yarpaqların yoldu gül.

Şehə çökübdür çəmən,

Duman bürüyüb dağı,

Tüstüləyir çobanın

Yaş tikanlı ocağı.

Karvan-karvan qap-qara

Göydə buludlara bax!

Budaqlardan sallanan

Qıp-qırmızı nara bax!

Mehr, aban, azərəm

Çən-duman nəfəsliyəm

Mən payızam, rənglərin,

Meyvələrin fəsliyəm.

Müəllif: Həbib Fərşbaf

Payız duyğuları şeiri

Payızın hökmüylə əsdi bir külək, 

Bir yaşıl səltənət çovğuna düşdü. 

Ağaclar bir yaş da qocaldı demək, 

Bir yarpaq nəsli də qırğına düşdü.

Aldı verdiyini geriyə torpaq, 

Qazancı nə oldu bağın-bağçanın. 

Bir yarpaq boy atdı körpə bir uşaq, 

Ömründən bir yarpaq düşdü qocanın.

Palıdlar tab etdi sükuta, yasa, 

Gilas yarpaqları qızardı, düşdü. 

Hansı bəxtəvərin növcavanınsa 

Üzünə bir yarpaq qızartı düşdü.

Çox yarpaq tökümü görüb yerimiz, 

Soraq tutmaq olmur cığırdan, izdən. 

Torpaq altındakı əzizlərimiz 

Yenə də bir yarpaq gen düşdü bizdən.

Bir yarpaq da düşdü Bəzz qalasına, 

Divarlar bir yarpaq çökdü aşağı. 

İgid Babəklərin, Koroğluların 

Bir yarpaq uzaqdan gəldi sorağı.

Yarpaqlar, belədir zamanın hökmü,

Tökülün, əbədi ömrə tamarzı. 

Tarixin yüz illik yarpaq tökümü, 

Olacaq bir yarpaq yaddaş kağızı.

Payızın ağzından əsdikcə külək, 

Bir yaşıl səltənət çovğuna düşdü. 

Ağaclar bir yaş da qocaldı demək, 

Bir yarpaq nəsli də qırğına düşdü. 

Müəllif: Musa Yaqub

Nəbi Xəzri. Qızıl payız

Gəlir səhər, gedir duman

Göylər qalır buludlara.

Sanki günəş öz nurundan

Don biçibdir palıdlara.

Cığırlardan mahnı, gülüş

Əskilməyir nə zamandır.

Meşə qızıl, göylər gümüş,

Sanki çay da büllurdandır.

Yelmi əsir səhər-səhər,

Ya çöllərin gül ətridir?

Dağdan axan şəlalələr

Qucağında zər gətirir.

Düzlər axar-baxarlıdır,

Ağ cığırlar çıxır yola.

Gör təbiət nə varlıdır,

Qızıl səpir sağa-sola.

Uçur quşlar qatar-qatar,

Hərə gedir öz yerinə.

Maşın keçir, zər yarpaqlar

Göyə qalxır toz yerinə.

Axşamın sakit çağında,

Alov tutub çölü, düzü.

Palıdların qucağında

Gecələyir günəş özü.

Bax ulduzlar nur çiləyir,

Bu yer hara, qüssə hara!

Qızıl payız nəğmə deyir

Qızıl qılbli insanlara!

 

Mənim anam şeiri-  Bəxtiyar Vahabzadə.

Savadsızdır, adını da yaza bilmir 

Mənim anam...

Ancaq mənə say öyrədib,

Ay öyrədib, il öyrədib;

Ən vacibi, dil öyrədib 

Mənim anam...

Bu dil ilə tanımışam 

Həm sevinci, kəm də qəmi...

Bu dil ilə yaratmışam 

Hər şeirimi, hər nəğməmi

Yox, mən heçəm, mən yalanam, 

Kitab-kitab sözlərimin 

Müəllifi - mənim anam!..

Yaşamaq eşqi070

Hər gün artır saçımda

Təzə qırov, təzə dən.

Yaşamaq istəyirəm

Gəncliyimi təzədən.

Həyat necə gözəldir,

Həyat necə şirindir,

Ömür, mənim deyil ki,

Ömür, diləklərindir...

Ey qanadlı fikirlər,

Ey qanadlı xəyallar,

Hələ mənim sabaha

Neçə - neçə sözüm var.

Ürəyimdən keçəni

Duya bilər kim mənim?

Yaşadıqca çoxalır

Yaşamaq eşqim mənim!

Kitab

Kitab böyük müəllimdir,

Sinəsində min aləm var.

O səni bir insan kimi

Gah güldürər, gah ağladar.

Dili yoxdur, o danışır,

Hər bir şeydən xəbər verir.

Ata kimi sənə bəzən

Kitab doğru yol göstərir.

Bu dünyanın hər sirrini

Bizə deyir bu kitablar.

Ömrümüzün yollarına

Nur çiləyir bu kitablar.

Azərbaycan, adın oddur, özün – işıq, sözün- işıq.

Biz də sənin bu müqəddəs torpağından boy atmışıq,

Sənsən bizim bu dünyada məsləkimiz, amalımız,

Yolumuza işıq saçsın ulduzumuz, hilalımız.

 Azərbaycan

Nəfəsimiz – ulu Qorqud dədəmizin öz nəfəsi,

Mahnımızda yaşar bizim babaların addım səsi.

Bu torpaqda, bu diyarda dünən vardıq, bu gün varıq,

Biz keçmişə güvəndikcə gələcəyə addımlarıq.

Vətən bizsiz də keçinər, keçinmərik biz Vətənsiz.

Bu məramla boy atmışıq Çənlibellər üstündə biz.

Şəhidlərin qanı ilə yoğrulubdur torpağımız,

Qəlbimizdə dalğalanır öz üç rəngli bayrağımız.

Qardaşlıqdır şüarımız, biz həmişə əl tutanıq,

Düşmən bizə əl uzatsa, düşmənliyi unudanıq.

Könlümüzdə bir vahiddir güneyimiz, quzeyimiz,

Vətən – bizim namusumuz, biz Vətənik, Vətən də biz.

Ağıl başqa, ürək başqa

Ağıl başqa, ürək başqa

Bir-birinə bənzəsə də, 

Yel başqadır, külək başqa. 

Ətri də xoş, rəngi də xoş 

Gül başqadır, çiçək başqa. 

Hər diki yoxuş bilmə, gəl, 

Hər meyi meyxoş bilmə, gəl. 

Hər uçanı quş bilmə, gəl 

Quş başqadır, böcək başqa. 

Hər dərdinə ortaq mənəm, 

Hər ağrını tən bölənəm, 

Sən çəkənsən, mən gələnəm 

Gəmi başqa, yedək başqa. 

Haqqın yolu-öz yolumdur, 

Əyilməyən düz yolumdur, 

Xeyirlə şər sağ - solumdur 

Şeytan başqa, mələk başqa. 

Bir diləyə mən calandım, 

Gah qazandım, gah talandım, 

Ömrüm boyu haçalandım 

Ağıl başqa, ürək başqa. 

Dilək oldu mənim adım, 

Pərvazlandı qol-qanadım, 

Ҫatmadı səbrim, inadım 

Əməl başqa, dilək başqa.

Səndən doymaq olarmı, həyat sən nə şirinsən!

Ancaq hamının deyil, sən həyatın qədrini yalnız bilənlərinsən!..

Özünü bu dünyada heç kəs qonaq sanmamış,

Ancaq ömrün özü də bərabər paylanmamış.

Ömür paylanan zaman görün kimə nə düşdü

Üç yüz il boz qarğaya, on il şahinə düşdü.

Həyat sən nə şirinsən, kim səndən doydu getdi?

Gedənlər bu dünyada qəlbini qoydu getdi.

Dünən qoca bir qarı dilində ahu-zarı.

«Bu dünyanın əlindən gəlmişəm zara»- dedi.

"Ölmürəm ki, bir dəfə canım qurtara"- dedi.

Ürəkdənmi söylədi o, bu sözü görəsən?

Xeyr, inanmıram mən!

O yana- yana dedi:

Dili söyləsə də, ürəyində o dərhal

«Lənət şeytana!»- dedi.

Həyat, sevincin qədər əzabın da şirindir,

Səni mənalandıran o keşməkeşlərindir.

Iki yüz il yaşadı ləzzət içində Loğman,

Yenə möhlət istədi ölürkən Allahından.

Yatırdı göy çəməndə, çatdı ona Əzrail.

Söylədi- İki yüz il ömür sənə bəs deyil?!

Mən canını almağa gəlmişəm, nə sözün var?

Loğman dedi:- Sözüm yox, aldığını gəl apar.

Ancaq mənə macal ver bircə anlıq əcəldən,

Gəl canımı burda yox, o çəmənlikdə al sən.

Əzrail razılaşdı…

Ayağa qalxdı Loğman

Yeridi,

Daş asıldı ancaq ayaqlarından,

Asta- asta yeriyib çatdı dediyi yerə.

Loğman baxdı göylərə, Loğman baxdı yerlərə

Bu son baxışı ilə üstündə iki yüz il

Yaşadığı cahanla vidalaşdı elə bil…

Özü vidaşladısa, gözü qaldı cahanla

O, düşündü bu anda:

«Nə görmüşəm dünyada bu dünyaya gələndən?

Ah… elə bilirəm ki,dünən doğulmuşam mən.

Ömrümü verdim bada,

Nə görmüşəm dünyada.»

Loğmanın gözü bu an bir gülə dəydi durdu.

Ürəyini quş kimi gülə doğru uçurdu.

«Ah… onu kim üzəcək, bircə biləydim,- dedi.

O gülü də iyləyib sonra öləydim»,- dedi.

Ancaq, ancaq nə fayda...Yetişmiş artıq əcəl,

Loğman dedi:- Hazıram, al canımı indi sən,

Əzrail dedi:- Ancaq agah eylə məni sən,

Ölüm üçün nə fərqi bu çəmən, ya o çəmən?

Neçin məni qoymadın orda alım canını?

Loğman dedi:- Həyatın şirin olur hər anı

Ordan bura gəlincə bir az ömür qazandım,

Onu da bu dünyadan özümə fayda sandım.

Qoca öldü…

Dedilər:- Yaranan bir gün ölər.

Nəvələri çəməndən həmən gülü üzdülər,

Loğmanın qəbri üstə qoydular,

Titrədi gül,

Gülün ətri ilə doldu bütün çayır, bütün çöl.

O, ətriylə saxladı yolçuları yolundan,

Torpağın altındasa bunu duymmadı Loğman.

Həyat sən nə şirinsən, kim səndən doydu getdi?

Gedənlər öz qəlbini dünyada qoydu getdi.

Səndən doymaq olarmı, çoxun,azın da şirin.

Həyat qışın da şirin, həyat yazın da şirin!

Cürbəcür yazılar var ömrün varaqlarında…

Həyatımın qayğısız, fərəhli anlarında qədrini bilməmişəm.

Hələ nə var ki… "ömrüm qabaqdadır"- demişəm.

Otuzdan adlayınca, gündə otuz min kərə

Başımı yellədirəm hədər keçən illərə.

Səndən doymaq olarmı, həyat, sən, nə şirinsən!

Ancaq hamının deyil, sən həyatın qədrini yalnız bilənlərinsən!

Abdulla Şaiq. “Təmizlik”

Səhər durunca,

Əlimdə firça,

Sildim dişimi,

Bildim işimi.

İnanmırsan bax,

Dişim ağappaq.

Üstüm tərtəmiz,

Bax, beləyik biz.

Solmaz Şirin. "Məstan pişiyim"

Özüm kimi körpədir

Mənim Məstan pişiyim.

Yedirdirəm doyunca

Həm çəkirəm keşiyin.

Beli ala-buladır,

Sinəsi ağ qar kimi.

Gəzir həyət-bacanı

Mənimlə səyyar kimi.

Hər nə desəm, anlayır,

Gəl deyəndə tez gəlir.

Harda yumşaq yer görsə,

Xumarlanır, dincəlir.

Çox sevir o özünü –

Təmizləyir, yalayır.

Ətrafımda fırlanıb

Quyruğunu bulayır.

E.Mehdiyev. “Meyvələr”

Bizim qəşəng uşaqlar

Gərək yesin heyva, nar,

Püstə, badam, şaftalı,

Armud, ərik, albalı,

Əncir, limon, portağal,

Əzgil, böyürtkən, zoğal,

Alça, gilas, gilənar.

Bu dadlı meyvələrin

Uşaqlara xeyri var.

Abdulla Şaiq. "Arı"

Arıyam, zəhmətkeşəm,

Bal, mum çəkməkdir peşəm.

Səhər güllər açınca,

Gözəl qoxu saçınca

Uçaram göy yamaca,

Çiçək açmış ağaca,

Ya çəmənə, meşəyə,

Qonaram hər çiçəyə;

Şirəsini çəkərəm,

Pətəyimə tökərəm

Çalışaram doqquz ay,

Hamı məndən alır pay.

Balımdan qoy yesinlər,

Mənə: “Sağ ol!” desinlər.

Zeynal Cabbarzadə. “Laylay”

Yat gözümün qarası,

Ciyərimin parası.

Laylay, ürəyim laylay,

Arxam, dirəyim laylay!

Göydə bulud sovuşsun,

Kirpiklərin qovuşsun,

Laylay, quzum, a laylay,

İki gözüm, a laylay!

Sən nə şirin balasan,

Görüm yüz il qalasan.

Laylay, baharım, laylay.

Laylay, nübarım, laylay!..

Aləmzər Əlizadə. Boyum uzanıb

Bir səhər gəzə-gəzə,

Çıxdıq çiçəkli düzə.

Sarı boyçiçəyini

Nənəm göstərdi bizə.

Söylədi: ─Bu çiçəyin,

Yaman gözəl ətri var.

Hər kim dərib qoxlasa,

Onun boyu uzanar.

Mən də dəstə bağladım,

Evimizdə saxladım.

Boyum uzansın deyə,

Axşam-səhər qoxladım.

Biləsiz, belə yaxşı,

Ətirli çiçək olmaz.

Axı, deyəsən mənim.

Boyum uzanıb bir az...

Eşqin Məmmədov. Dostlar, ağac əkək

Gəlin bir ağac əkək !

Ey , əziz uşaqlar.

Onlar da bizim kimi ,

Uşaq qalmayacaqlar.

Quşları böyüdəcək ,

Anatək sinəsində.

Biz də gəlib yatarıq

Yayda buz kölgəsində.

Ağaclar çox yaşayır,

Babalar belə deyər.

Bizdən sonra ağacdan,

Nəsillər bəhrələnər.

Mirvarid Dilbazi. "Böyüklərə hörmət et"

Sən can yandır anana,

Sənə candan yanana.

Sev atanı könüldən,

Qulluq elə ona sən.

Hörmət etmək nənənə

Qoy bir borc olsun sənə.

Eşit baba sözünü,

Sevdir ona özünü.

Bir yıxılan görəndə,

Tut əlindən, balacan.

Yaxşı işlər görməyə

Tələsməlidir insan

Mina Rəşid. Mənim doğma vətənim

Azərbaycan adlanır

Mənim doğma vətənim.

Azərbaycan dilidir

Mehriban ana dilim.

Vətənimin paytaxtı

Yaraşıqlı Bakıdır.

Möhtəşəm Qız qalası

Bakının baş tacıdır.

Bayrağım üçrənglidir

Qırmızı, yaşıl, mavi.

Mənim nağıllarımda

"Cırtdan" aldadır "Div"i.

Dinim İslam dinidir

Vətənim Odlar yurdu.

Torpağımı qoruyur

Böyük, güclü bir ordu.

Abbas Səhhət. Ağacların söhbəti

Alma, palıd, şam ağacı һal ilә,

Eylәdilәr bәһs bu minval ilә:

Başladı tərifə palıd qamәtin,

Öydü özün, zorbalığın, һalәtin.

-Yetmәz olur-söylәdi-dağlar mәnә,

Layiq olur fәxr edә bağlar mәnә.

Az qala başım yetişә köylәrә,

Şax budağım kölgә salır һәr yerә.

Әssә külәk, qopsa da tufan yenә,

Әymәyә әsla gücü çatmaz mәnә.

Canlıcadır, zorbacadır baldırım,

Sındıra bilmәz mәni һeç ildırım!

Alma ağacı ona verdi cavab:

- Eylәmә tərif özünü, ey cәnab!

Zorbadır һәrçәnd ki, qәddin sәnin,

Yox mәnә tay olmağa һәddin sәnin!

Sәndә bitir bir neçә vecsiz qoza,

Ancaq o da qismәt olur donquza.

Mәndә vәli, yaxşı, gözәl alma var,

Rәngini һәr kim görә һeyran qalar.

Dadlı, lәtafәtli, mәlaһәtlidir,

Saplağı incә, özü lәzzәtlidir...

Şam ağacı bildi bu keyfiyyәti,

Söyәdi:-Bәsdir, buraxın söһbәti,

Boş danışıqdan nә çıxar, ay balam.

Qış günü siz çıplaq olursuz tamam,

Leyk mәnim qışda dәxi yaz kimi,

Yaşıl olur paltarım atlas kimi.

Lazımam ev tikdirәn insanlara,

Hәm dirәyәm, һәm qapı eyvanlara.

Qış sobada xalq mәni yandirar,

Mәnfәәtim xalqa mәnim çox dәyәr...

Hamının üzü içindədir şeiri | Cabir Novruz.

Sifətlərə inanmayın,

Hamının üzü içindədir.

Gözlərə çox aldanmayın,

Gözlərin gözü içdədir...

Bir İnsan axtarıram şeiri | Bəhmən Vətənoğlu

Məni anlaya bilən,

Bir insan axtarıram.

Yerdən əlim üzülüb,

Asiman axtarıram.

Qəlbimi qana bilən,

Bir insan axtarıram!

DÜNYA ŞEİRİ şeiri  | Səməd Vurğun

Ulduzlar havanın bağrını dəlir,

Qayalı dağlardan duman yüksəlir,

Xəyalım gecəni salama gəlir,

Çapdırır atını birbaşa dünya.

Yavaş-yavaş sevdim səni şeiri  | Ramiz Rövşən

Yavaş-yavaş sevdim səni,

Hər gün bir az da sevdim.

Ən çox bu qış sevdim səni,

Qarda, ayazda sevdim.

Niyə getdin? Niyə döndün? Niyə baxdın? |  Hüseyn Cavid

Şimşək kibi çaxdın da, niçin könlümü yaxdın,

Bilməm, niyə getdin, niyə döndün, niyə baxdın?

Qayıt şeiri | Əli Kərim

Qayıt, yerinə qoy Ayı, Günəşi —

Yenə olduğu tək görüm həyatı.

Qayıt, gözüm nuru, könlüm atəşi,

Qayıt, səhmana sal bu kainatı.

VƏTƏNDƏN SORUŞ şeiri  | Nəriman Həsənzadə.

Mən tənha bir evdə həyata gəldim,

Gəldiyim yolları piyada gəldim.

O qədər susdum ki, fəryada gəldim,

Sevincin qədrini sən məndən soruş.

Yoxdusa şeiri | Nüsrət Kəsəmənli

Hər gül altda gizlənənə köz demə,

Hər xatirə qırığına iz demə.

Hər ürəkdən kövrək nəğmə gözləmə,

Sarı simdə dinəcəyi yoxdusa...

Rəssam, sevgilimin rəsmini gəl çək şeiri | Ömər Xəyyam

Rəssam, sevgilimin rəsmini gəl çək,

Sevgilim gözəldir, sən də gözəl çək.

Nazına çatanda fırçadan əl çək,

Qoy onun nazını mən özüm çəkim…

Çıx qatar yoluna şeiri | Baba Vəziroğlu

Çıx qatar yoluna bahar gələndə,

Mən sənə çiçəkli bahar göndərim.

Vüsal meyvəsindən dada bilmədik,

Sənə hər meyvədən nübar göndərim...

 VİCDAN ŞAHİDLİYİ şeiri | Bəxtiyar Vahabzadə

Səhvlər, qüsurlar, xatalar məni

Yenidən yaradan öz atam olub.

Xatalar üstündə boy atmışam mən,

Özümü yenidən yaratmışam mən.

Gülüşlər şeiri | Mikayıl Müşviq

Gülüş vardır səslərinə tuncəkslər yapdırır,

Gülüş vardır könülləri ruzgarlara qapdırır.

Bəzi tikər könüllərdə alovlardan bir məbəd,

İllər boyu atəşinə insanlığı tapdırır.

Əlvida dağlar şeiri | Məmməd Araz

Bəlkə bu yerlərə bir də gəlmədim,

Duman, salamat qal, dağ, salamat qal.

Dalımca su səpir yoxsa buludlar?

Leysan, salamat qal, yağ, salamat qal!

Ömür şeiri | Bəxtiyar Vahabzadə

«Bu dünya beş gündür»,- deyib hər yerdə

Sağ ikən qəbirdə uzanan da var.

Öz alın tərilə bircə ömürdə

Yüz insan ömrünü qazanan da var.